مریخ تنها سیاره ای است که بر روی آن شکل ظاهری خشکی دیده شده است .سیارات دیگر آنقدر از ما دور هستند که جزئیات آنها برای ما رویت نیست و یا از ابر های تیره پوشانده شده اند .دو قمر کوجک به دور مریخ در گردش هستند .نام آنها از اسطوره ها گرفته شده است.آنها دیموس و فوبوس هستند.
در سال 1877 شیا پارلی ستاره شناس ایتالیایی اعلام کرد که خطوط مستقیمی را بر روی مریخ مشاهده کرده است.وی این خطوط را ((ترعه)) نامید از آن موقع به بعد ترعه های مریخ مورد نظر ستاره شناسان بوده است.
مریخ غالبا ((سیاره سرخ))خوانده می شود .اگر آن را بدون استفاده از دوربین نجومی رویت کنید خواهید دید سرخ رنگ به نظر میرسد و از میان دوربین نجومی نیز به رنگ قرمز لکه دار دبده میشود.برخی از ستاره شناسان بر این نظر هستند که مریخ با ماده غبار مانندی که عمدتا از اکسید آهن تشکیل گردیده ،پوشانده شده است .این ستاره شناسان میگویند فلزاتی که د رمریخ وجود داشته اند زنگ زده و اکسید آهن روی آنها انباشته شده است.

منبع: گروه اينترنتي ايران ويج

چقدر در مورد زمين محل زندگي خود اطلاع داريد؟ در اينجا اطلاعاتي از زمين برايتان گذاشتم كه شايد تاكنون از آن خبر نداشتيد و برايتان جذاب باشد.

سياره زمين

شكل زمين و مقايسه آن با ساير سيارات
زمین در میان سیارات ، یک سياره متوسط به حساب می آید .عطارد ،زهره ،مریخ و پلوتون از زمین کوچکتر و مشتری ، زحل ، اورانوس و نپتون از انها بزرگتر ند. قطر متوسط زمین 7918 مابل برآورد شده است. زمین مثل گلوله کروی شکل نیست و از یک طرف اندکی فررفته و از طرف دیگر کمی بر امده است. قطر زمین که قطبین آنرا به هم وصل میکند 7899 مایل است .ستاره شناسان به جای کروی نامیدن زمین انرا ((شبه کروی پهن )) مینامند.

تشخيص ساعت از روي حركت زمين
زمین ساعت و زمان سنج ماست ولی دقیق نیست .اگر هر بار گردش زمین به دور خورشید دقیقا 365 روز طول میکشید همه چیز رو به راه میشد اما هر بار گردش زمین به دور خورشید دقیقا 365 روز و 48 دقیقه و46 ثانیه طول میکشد .این زمانی است که زمین در حدود 600 میلیون مایل مسافت را طی کند .زمین در چنین سفری با سرعت 18/5 مایل در ثانیه حرکت میکند

حركت تقديمي
زمین ضمن گردش و چرخش ، حرکت دیگری نیز انجام میدهد.چرخش زمین به دور محور فرضی ،ثابت میماند ،در حالی که ماه که خیلی نزدیک به زمین است به آن نیروی جاذبه وارد می سازد .این کشش میتواند باعث برگردانده شدن سیاره شود ولی چرخش دورانی زمین از انجام این امر جلوگیری می کند. با وجود این ، نیروی جاذبه ماه موجب میشود که محور زمین ،مخروطی را طی کند. پس جهت محور زمين در حال تغيير است و 26000سال طول خواهد کشید تا محور زمین دوباره در يك جهت قرار گیرد .این نوع حرکت ((حرکت تقدیمی )) نامیده میشود .

منبع: گروه اينترنتي ايران ويج

ناهید (زهره) یا ونوس

ناهید (زهره) یا ونوس دومین سیاره منظومه خورشیدی است با اندازه ای تقریبا برابر با زمین.سیاره ناهید همچون تیر قمر ندارد و از بسیاری از جهات مانند اندازه ، جرم ، جاذبه ، و ترکیبات ساختاری به زمین شباهت دارد و به همین دلیل است که آنرا با نام خواهر زمین میشناسند. زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خورشید 228 روز زمینی می باشد. نام این سیاره (ونوس) از نام خدای رومی عشق و زیبایی گرفته شده است و در پارسی آنرا با نام اناهید یا ناهید میشناسند.

منبع: گروه اينترنتي ايران ويج

سیاره تیر (عطارد)

عطارد نزدیکتربن سیاره به خورشید است از اینرو دمای آن در روز به 400 در جه سانتی گراد میرسد .مدار عطارد کاملا به شکل بیضی میباشد و در نتیجه فاصله آن از خورشید بین 47 تا 69 میلیون کیلومتر تغییر میکند .عطارد تندروترین ،کوچکترین و گرمترین سیاره منظومه شمسی است .

این سیاره از برخی از اقمار سیارات بزرگتر ،نیز کوچکتر است.پیشینیان این سیاره را با نام پیام آور خدایان ومرکوری میشتاختند. زمانی تصور می شد که این سباره یک دوره گردش به دور خود را در مدت 88 روز انجام می دهد در صورتی که بررسی ها وتحقیقاتی که به وسیله ی دوربین نجومی رادیویی بزرگ مستقر در (آرسیبو )واقع در (پرتوریکو)توسط دانشگاه کرنل انجام گرفت نشان داد که حرکت وضعی عطارد 59 روز طول میکشد که با مدت زمان قبلی که 88 روز بود اختلاف چشمگیری دارد .یک روز عطاردی برابر 59 روز زمینی است. عطارد هر 88 روز زميني يكدور به دور خورشيد مي زند(حركت انتقالي). پس 1.5 روز عطارد يك سال عطارد است!

منبع: گروه اينترنتي ايران ويج

اگر دلتون ميخواد به طور خلاصه در مورد منظومه شمسي و نحوه شكل گيري آن اطلاع دست بياريد ، متن زير را بخوانيد(اين مقاله توسط تيم متون خارجي ايران ويج ترجمه شده است)

شکل گیری منظومه شمسی:

شکل گیری منظومه شمسی حدود 5 میلیارد سال پیش از ابری متشکل از گاز وغبار بین ستاره ای آغاز گردید.جاذبه باعث انقباض ابر شده و کره متراکمی از گاز در مرکز ابر به وجود آورد.جاذبه همچنین باعث دوران هر چه سریعتر ابر شد .هنگام دوران مواد موجود در ابر پهن شده و حلقه ای به وجود آمده که نواحی متراکم مرکزی را در بر مبگرفت.سرانجام در این ناحیه متراکم،گرمای لازم برای وقوع واکنشهای هسته ای فراهم گشت و بدین ترتیب،ستاره خورشید به وجود آمد.
اعضای کوچکتر منظومه شمسی از مواد موجود در این حلقه به وجود امدند این اعضا عبارتند از سبارات سیارکها و ستاره های دتباله دار که هر کدام به صورت مفصل درپست های بعدی توضیح داده خواهد شد. در کل ترکیب ستاره ای به نام خورشید و هشت سیاره با نام های تیر(عطارد)،ناهید(زهره)،زمین،مریخ (بهرام)،مشتری،زحل،اورانوس و نپتون و تعدادی سیارک وتعدادی دنباله دارو تعدادی سیاره کوتوله که با نظمی قابل توجه دور آن میچرخند و مقداری گاز و غبار بین ستاره ای را منظومه شمسی مینامند .

نهمین سیاره با نام سیاره پلوتو مشخص شده است که اکنون بنا بر تعریف نوین اتحادیه بین المللی اختر شناسی ،پلوتو با پلوتون یک سیارک به شمار میرود.

منبع: گروه اينترنتي ايران ويج

سلام دوستان عزیز ، این هم 3 سوال جالب در زمینه نجوم که شاید برای شما هم پیش بیاد...

1-دور ترین جسم شناخته شده در عالم چیست؟

اخترنماها دورترین اجرام شناخته شده در عالم هستند که به نظر می رسد گونه های

بسیار پر انرژی و اولیه کهکشانها باشند.آنها از ما میلیاردها سال نوری فاصله دارند.

دورترین اخترنمای شناخته شده حدود 14 میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد.

2-درخشانترین ستاره شناخته شده  در کهکشان ما چه نام دارد؟

در کهکشان ما ، ستاره دجاجه ( OB2 # 12 ) درخشان ترین ستاره شناخته شده

است.قدر این ستارهدر حدود 10- است ، یعنی بیش از 800 هزار برابر خورشید درخشندگی دارد.

 3- آیا کهکشان ما در فضا حرکت می کند؟

بله.کهکشان ما به همراه چند کهکشان دیگر . مجموعه ای از کهکشانها را به نام گروه

محلی تشکیل می دهند.همه کهکشانهای گروه محلی به سوی خوشه ای بزرگتر از

کهکشانها در صورت فلکی سنبله  (Constellation Virgo) حرکت می کنند.

منبع : شناخت مبانی نجوم( 2 )

و http://pegasussky.persianblog.ir

این عکسی است که فضاپیمای وویجر از زمین گرفته است. عکسی که زمین را در فضای بیکران نشان می دهد.
كارل ساگان فضانورد آمریکایی کتابی با همین عنوان نوشته است.

در قسمتی از این کتاب می خوانیم:
دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم.
تمام کسانی که دوستشان دارید٬ تمام کسانی که می شناسید٬
تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید٬ تمام کسانی که وجود داشته اند٬
زندگی شان را در اینجا سپری کرده اند.
برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است..
هزاران مذهب٬ ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا مطمئن بوده اند٬
تمامی شکارچیان و صیادان٬ تمامی قهرمانان و بزدلان٬
تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن٬ تمامی پادشاهان و رعایا٬
تمامی زوج های جوان عاشق٬ تمامی پدران و مادران٬ کودکان امیدوار٬
مخترعان و مکتشفان٬ تمامی معلمان اخلاق٬ تمامی سیاستمداران فاسد٬
تمامی «ابرستاره ها»٬ تمامی رهبران کبیر٬ تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما٬ آنجا زیسته اند٬
در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است.
زمین ذره ای خرد در مقابل عظمت جهان است.
به رودهای خون که توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمین جاری شده٬ البته با عظمت و فاتحانه٬ بیاندیشید.
این خونریزان٬ اربابان لحظاتی از قسمت کوچکی از این نقطه بوده اند.
به بی رحمی های بی پایانی که ساکنان گوشه ای از این نقطه٬ توسط ساکنان گوشه دیگر (که از این فاصله نمیتوان آنها را از هم بازشناخت) متحمل شده اند بیاندیشید٬
چقدر اینان به کشتن یکریگر مشتاقند٬ چقدر با حرارت از یکدیگر متنفرند.
تمامی شکوه و جلال ما٬ تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما٬ توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم٬ به واسطه این عکس به چالش کشیده می شود.
سیاره ما لکه ای گم شده در تاریکی کهکشانهاست.
در این تیرگی و عظمت بی پایان٬ هیچ نشانه ای از اینکه کمکی از جایی میرسد تا ما را از شر خودمان در امان نگاه دارد٬ دیده نمی شود.
زمین تنها جای شناخته شده است که قابلیت زیست دارد.
هیچ جایی نیست٬ حداقل در آینده نزدیک که گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت کند. مشاهدات٬ بله٬ استقرار٬ هنوز نه.
خوشتان بیاید یا نه٬ زمین تنها جایی است که می توانیم روی پای مان بایستیم.
گفته شده که فضانوردی تجربه ای است شخصیت ساز که فرد را فروتن می سازد.
شاید هیچ تصویری بهتر از این٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنیای کوچکش به نمایش نگذارد. برای من٬ این تصویر تاکیدی است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با یکدیگر٬ و سعی در گرامی داشتن و حفظ کردن این نقطه آبی کمرنگ٬ تنها خانه ای که تاکنون شناخته ایم.

  در نگاه اول به نظر مي آيد كه هر چه مدت زمان گذشته از مقارنه (سن هلال ماه) بيشتر باشد، رويت آن آسان تر است. با افزايش سن هلال، ماه فرصت بيشتري دارد تا از خورشيد فاصله بگيرد و جدايي زاويه اي آن افزايش يابد و در نتيجه سطح درخشان آن نيز بيشتر مي شود. اما اين تمام ماجرا نيست و عوامل مختلفي در رويت هلال ماه موثر خواهند بود كه به چند مورد آن اشاره مي شود:

ارتفاع هلال:یکی دیگر از اصطلاحات رایج در بحث هلال ماه میزان ارتفاع ماه از افق است. ارتفاع، زاویه‌ی بین افق و جسم مورد نظر است. ارتفاع هلال ماه یکی از مشخصه‌های تأثیر‌گذار در رؤیت هلال ماه است. هر چه ارتفاع هلال کمتر باشد، نور رسیده از آن از لایه‌های ضخیم‌تری از جوّ عبور می‌کند و درخشندگی آن کاهش می‌یابد و رويت آن مشكل تر مي شود.

مدت مكث:هلال هاي شامگاهي پس از غروب خورشيد، غروب مي كنند. فاصله زماني بين غروب خورشيد و غروب ماه را مدت مكث مي گويند. هر چه مدت مكث بيشتر باشد ماه مدت بيشتري در آسمان است و آسمان تاريك تر مي شود و امكان رويت فراهم مي شود.

فاصله ماه از زمين : از آنحاييكه مدار ماه به دور زمين بيضي است، بنابراين مطابق قانون دوم كپلر سرعت گردش ماه به دور زمين ثابت نيست. اگر مقارنه زماني اتفاق بيافتد كه ماه در حوالي حضيض مدارش باشد، با سرعت بيشتري از خورشيد فاصله مي گيرد و جدايي آن سريع تر افزايش مي يابد. چنين هلالي در مقايسه با هلال ماه هم سن كه در اوج است به مراتب راحت تر رويت مي شود.

ضخامت بخش میانی:یکی دیگر از واژه‌های مورد استفاده در زمینه‌ی هلال ماه، «ضخامت بخش میانی» هلال است. هلال ماه مانند کاسه‌ای است که در بخش میانی خود بیشترین ضخامت را دارد و هر چه به سمت لبه‌های هلال حرکت کنیم از ضخامت آن کاسته می‌شود. منظور از ضخامت میانی هلال ماه، پهنای بخش میانی کمان هلال است که بر حسب دقیقه قوسي بیان می‌شود. هر60 دقیقه‌ی قوس برابر 1 درجه است.  طبیعی است که هر چه جدايي زاويه اي هلال بیشتر باشد، ضخامت کمان هلال نیز بیشتر خواهد بود.

فاز ماه:ماه در یک دوره‌ی چرخش خود به دور زمین، از دید ناظر زمینی به شکل‌های متفاوتی دیده می‌شود و میزان سطح روشن آن تغییر می‌کند. اصطلاحاً به نسبت سطح روشن ماه به کل سطح آن، فاز ماه گفته می‌شود. معمولاً  فاز ماه را بر حسب درصد بيان مي كنند.

منبع:http://www.lightstars.ir

نظر آقاي سيد محسن قاضي مير سعيد در خصوص وضعيت رويت پذيري هلال شوال 1432

در شامگاه سه شنبه 8 شهریور هلال ماه شوال 1432 درتمام مناطق کشور با چشم غیر مسلح قابل رویت است این هلال در مناطق شمالی به سختی قابل رویت است بطوري که ارتفاع این هلال از افق به هنگام غروب خورشیدکمی بیش از 3 درجه و 30 دقیقه قوسی می باشد ، در صورتی که در عرضهاي جنوبی کشور ارتفاع هلال ماه شوال از افق در لحظه غروب خورشید به 8 درجه نیز خواهد رسد و این اختلاف حدود 4 درجه بین عرضهاي جنوبی و شمالی بر جذابیت رصد این هلال هم از لحاظ علمی و هم از بعد فقهی آن خواهد افزود.

نظر آقاي عليرضا بو‍ژمهراني در خصوص وضعيت رويت پذيري هلال شوال 1432

انشاءالله با رویت شدن هلال ماه در روز سه شنبه 8 شهریور 1390 ، روز چهارشنبه مصادف با اول شوال و عید سعید فطر خواهد بود. مقارنه ی ماه و خورشید برای هلال شوال در صبح روز دوشنبه 7 شهریور ( به وقت رسمی تابستانی ایران ) روی خواهد داد و در غروب همین روز در پهنه ی ایران عزیز هیچ شانس و احتمالی برای رویت شدن هلال شوال ( چه با چشم عادی و چه با ابزار اپتیکی ) وجود نداره. بدلیل عرض دایرة البروجی جنوبی ماه ، در شامگاه سه شنبه 8 شهریور هم علیرغم گذشت مدت زمان زیاد از مقارنه ماه نو ، هلال ماه ارتفاع زیادی از افق نداره. این هلال در شامگاه سه شنبه در تمام کشور قطعا" با چشم مسلح قابل رویت بوده و احتمال رویت شدنش با چشم عادی هم وجود داره که البته در استانهای جنوبی کشور این احتمال به یقین تبدیل میشه و در صورت وجود شرایط مناسب جوی ، رصدگران این استانها قادر خواهند بود هلال شوال رو با چشم غیر مسلح رویت کنند.

نظر آقاي سيد قاسم رستمي در خصوص وضعيت رويت پذيري هلال شوال 1432

خلاصه وضعيت: بر اساس معيارهای رويت پذيری، هلال ماه شوال در غروب روز دوشنبه 7 شهريور 1390 در هيچ يک از نقاط ايران قابل مشاهده نيست. اما اين هلال را می توان به راحتی در غروب روز سه شنبه 8 شهريور 1390 با چشم غير مسلح رؤيت نمود.

موعد رصد هلال ماه شوال: زمان مقارنه هلال شوال ساعت 07:35 روز دوشنبه 7 شهريور (به وقت ايران) مي باشد. لذا موعد رصد اين هلال، غروب روز سه شنبه 8 شهريور 1390 (برابر با 30 آگوست 2011 و 29رمضان 1432)، مي باشد. در جدول زير مشخصات اين دو هلال را براي زمان غروب خورشيد برای مرکز هندسی ايران (طول 53:41 و عرض 32:26) بدون اثر شکست محاسبه کرده و جهت مقايسه پارامترهای اثر گذار رؤيت پذيری هلال مي بينيد:

با استفاده از معيارهای مختلف رؤيت پذيری موجود هلال، نقشه خطوط رويت پذيري اين هلال را در زير بررسی کرده ايم. نتايج بدست آمده در جدول زير خلاصه شده است.

تصاویری از هلال ماه مبارك رمضان 1432 جهرم

منبع: باربد نيوز http://barbodnews.blogfa.com

جهت گیری سه بعدی کهکشان ها و اجرام آسمانی نیز در این نقشه مشخص شده بنابراین با اطلاعات خام موجود می توانید یک نسخه سه بعدی از جهان را هم تولید کنید. هر چند شاید نقشه ده سال دیگر چندین برابر شده باشد. چرا که احتمالا هنوز اطلاعات ما از جهان هستی بسیار ناکامل است. اما فعلا تا ۴۳ هزار کهکشان بعدی را بلدیم! ‏
‏
اگر می خواهید بدانید ما کجا هستیم باید بدانید که کهکشان راه شیری تقریبا یک نقطه کوچک در وسط های نقشه محسوب میشود. فکر منظومه شمسی را هم نکنید چون که خیلی کوچک تر از آن است که در این تصویر قابل دیدن باشد. ‏

http://www.cfa.harvard.edu/image_archive/2011/52/hires.jpg

مثلث تابستاني يك نشان نجومي معروف در آسمان نيمكره شمالي زمين است. در سه رأس اين مثلث، سه ستاره الطير (نسر طاير، كركس پرنده، Altair) در صورت فلكي عقاب (Aquila)، دنب (ذنب، Deneb) در صورت فلكي دجاجه (ماكيان، Cygnus) و وگا (نسر واقع، كركس نشسته،Vega) در صورت فلكي شلياق (Lyra) قرار دارند.

photo: http://apod.nasa.gov

این تصویر زيبا توسط يك عكاس ايراني در نزدیکی روستایی از سعادت شهر ، استان فارس ، در جنوب ایران گرفته شده است.

اصطلاح مثلث تابستاني در دهه 50ميلادي قرن بيستم توسط ستاره‌شناس انگليسي سر پاتريك مور رواج يافت، هرچند وي ابداع كننده اين اصطلاح نبود. قبل از وي در دهه 20 و 30 ميلادي قرن بيستم ستاره‌شناس استراليايي اسوالد توماس از اين اصطلاح استفاده كرده بود.

photo: universetoday.com

photo: siennasoft.com

كهكشان راه شيري از ميان اين مثلث عبور مي كند كه فقط در مكان هايي كه به دور از آلودگي هاي نوري باشد به صورت يك هاله بسيار زيبا قابل رويت خواهد بود.

photo: areavoices.com

در تصوير بالا كهكشان راه شيري در عكس بخوبي مشاهده مي‌شود. دنب در سمت چپ، وگا در بالا و الطير در پايين عكس قرار دارند.

در نزديكي‌هاي نيمه‌شب تقريباً بالاي سر در نيمه عرض شمالي جغرافيايي در ماه‌هاي تابستان قرار دارد. همچنين در صبح‌هاي زود بهاري نيز ديده مي‌شود. در پاييز مثلث تابستاني اوايل شب تا نوامبر بخوبي ديده مي‌شود. مثلث تابستاني از نيمكره جنوبي وارونه و كمتر در ماه‌هاي زمستان مشاهده مي‌شود.

♣ منبع: ويكيپديا

دبیر انجمن نجوم اهواز از ایجاد لکه های جدید بر روی خورشید خبر داد و گفت: برای رصد این پدیده رعایت نکات رصد خورشید ضروری است.

خسرو جعفری زاده در گفتگو با خبرنگار مهر لکه های خورشیدی را اختلال در حوزه مغناطیسی خورشید دانست و افزود: لکه های خورشیدی جایی به وجود می آید که حوزه مغناطیسی خورشید مانند حباب از سطح خورشید بالا آمده باشد و به آرامی سرد شود.

دبیر انجمن نجوم اهواز با تاکید بر اینکه ناحیه سرد شده کمتر درخشان است، ادامه داد: این آشفتگی در حوزه مغناطیسی خورشید باعث می شود لکه خورشیدی سردتر از مناطق اطراف شود.

وی با اشاره به ایجاد خالهای سیاه رنگ بر روی خورشید، اظهار داشت: رصد این پدیده با رعایت ایمنی رصد خورشید می تواند پروژه ای مناسب برای هر رصدگر علاقه مند باشد.

جعفری زاده با تاکید بر اینکه لکه ‌های خورشید هر لحظه در حال تغییر هستند، یاداور شد: دلیل این امر در سیال بودن این خورشید است. خورشید با گرمای درونی 15 میلیون درجه سانتیگراد و دمای سطحی 5000 درجه سانتیگراد بسیار داغ است اما در مناطقی که ما آن را سیاه رنگ می بینیم، هزار و 500 درجه سردتر از مناطق اطراف است.

وی خاطر نشان کرد: در این مناطق قطبهای N و S در کنار یکدیگر قرار دارند و میدان بسیار قوی مغناطیسی حاکم است.

منبع: http://www.konjkav.com